Morgen

Morgen is het zover. Al jaren kijken we er met een bang hart naar uit. Als we de geruchten mogen geloven vergaat morgen, 21 december 2012, de wereld. De Maya’s zouden het voorspeld hebben en aangezien al verschillende voorspellingen van de Maya’s uitgekomen zijn, mogen we ze niet zomaar weglachen. Toch kunnen we die voorspelling beter eens onder de loep nemen.

Lees meer over de voorspelling dat morgen de wereld zal vergaan

Halloween & Père Lachaise

31 oktober. Halloween. De griezeligste feestdag van de jaar, nog niet zo lang geleden van Amerika overgewaaid. Kinderen verkleden zich als spook, heks of vampier. Pompoenen krijgen angstaanjagende gezichten en hier en daar is een huis overvallen door een spinneninvasie. Onze grootste angsten komen tot leven en het is aan ons om ze te overwinnen. Om te laten zien dat we niet bang zijn.

Lees meer over Halloween en het kerkhof Père Lachaise

Het huis uit

Ik hoefde nooit zo op mijn eigen benen te staan. Ik was zelfstandig en om dat te bewijzen hoefde ik echt het huis niet uit. Alleen of samenwonen was iets voor later, voor als ik echt groot zou zijn. Ik had het goed thuis en was niet van plan om voor het eerst te verhuizen. Tot een half jaar geleden…. Niet dat het toen niet meer goed was thuis. Nee, ik kreeg gewoon de kans om met mijn vriend te gaan samenwonen. De voordelen waren eindeloos: dichter bij het werk wonen, met één auto naar het werk kunnen rijden, elke dag samenzijn… Bovendien zouden we elkaar dan pas echt leren kennen.

Lees meer over mijn verhuis uit het ouderlijke huis

L’amour à Paris

Parijs. De stad van de liefde. Van de Eiffeltoren en de macarons. Van de finish van de Tour de France. De hoofdstad van Frankrijk. Parijs, een stad naar mijn hart.

Ik heb de stad nu drie keer bezocht. Mijn tweede bezoek viel nog geen jaar na het eerste. Zo graag wou ik terug naar die stad. Die sfeer, die monumenten, ik kon er maar geen genoeg van krijgen. Twee weken geleden zakte ik voor de derde keer af naar de Franse hoofdstad.

Lees verder

Had ik maar…

Een wereldreis maken, parachutespringen, een eigen zaak hebben… We hebben allemaal dromen voor onze toekomst. Het begint al vroeg met onze droom van wat we later gaan worden “als we groot zijn” en we stoppen nooit meer met dromen. Vaak komt het spijtig genoeg niet verder dan dat. Voor vele mensen blijven hun dromen voor altijd dromen. En daar hebben we dan spijt van als ons einde nadert.

Dat zegt Bronnie Ware toch. Deze Australische verpleegster heeft veel mensen ontmoet die de dood in de ogen keken. Ze kwam tot de conclusie dat veel mensen spijt hebben van dezelfde dingen en plaatste haar bevindingen in een top 5. En wat stond op nummer 1? “Ik wou dat ik de moed had gehad om een leven te leven zoals ik dat zelf wou, en niet naar wat anderen van mij verwachten.” Dus dat je je eigen dromen waargemaakt zou hebben. Of het toch zou geprobeerd hebben.

Ontdek wat de andere dingen zijn waar mensen spijt van hebben

Make-up: toch (n)iets voor mij?

Tientallen uitgescheurde reclamepagina’s liggen verspreid over de tafel. Mijn vader kijkt bedenkelijk als hij de woonkamer binnenkomt. Hij stelt geen vragen, maar ik zie het hem denken. Waar is ze nu weer mee bezig? Wel, papa, ik maak een portfolio voor mijn avondschool make-up. Hoewel de lessenreeks op zijn einde loopt ben ik nog steeds niet zeker welke foto’s onder welke categorie vallen. Is dat nu warme of koude make-up? Kan die ook voor overdag of is dat meer voor een avondje uit? De meeste foto’s zijn wel duidelijk, maar er zijn ook twijfelgevallen bij. Of toch foto’s waar een ongeoefend oog als het mijne het wel eens lastig mee heeft. Als ik terugdenk aan de voorbije make-uplessen moet ik toegeven dat dat niet het enige is waar ik het moeilijk mee heb. Meer lezen

Sport: Is it all about the clothes?

Ik ben geen echte sporter. In de lagere school heb ik wel gedanst, maar echt goed was ik daar zeker niet in. Ik heb meer weg van een houten plank zonder ritme dan van een prima ballerina. Ook balsporten bleken niets voor mij. Ik heb totaal geen hand-oog coördinatie. Wel heb ik 5 jaar paardgereden. Maar na een flinke duik van een paardenrug, krijg ik al knikkende knieën bij de gedachte dat ik ooit nog eens mijn voet in een stijgbeugel zou steken. Meer lezen

Solliciteren: one hell of a job

Jarenlang heb ik op de schoolbanken gezwoegd om uiteindelijk mijn droomjob te kunnen vinden. Dat was toch het plan. In juni vorig jaar ronde ik mijn tweede opleiding af en besloot ik dat het tijd werd om te gaan werken. Ik doorzocht dagenlang vacaturesites, probeerde mijn sollicitatiebrieven zo origineel mogelijk te schrijven en wachtte vooral veel op antwoord. In tegenstelling tot wat ik gehoopt had, kreeg ik vaak het antwoord dat ik te weinig ervaring had. Ik ben mij daar van bewust, maar telt motivatie dan niet mee? Blijkbaar niet.

Meer lezen